個人檔案Ai_AnGeLiC ^-^相片部落格清單 工具 說明

WONGSUPPHALUK ROJANEE

Ai_AnGeLiC ^-^

3 February

hisashiburi

เอ้อ ไม่ได้เขียนสเปสมานานมาก เกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่ามีสเเปสอยู่
 
แต่ เมื่อวานเบื่อๆเลยมานั่งอ่านสเปสตัวเอง วันนี้ก็เลยลองมาอ่านของติ๊บหาดูเล่นๆ
 
พออ่านแล้วก็รู้สึกว่าติ๊บหาอัพสเปสบ่อยมากกก เกิดเรื่องอะไรขึ้นมากมาย แต่เรากลับไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรเลย
 
ช่วงนี้เรางงๆพิกล บอกไม่ถูก เหมือนตัวเองเปลี่ยนไป
 
คงเพราะกำลังจะเรียนจบแล้วมั้ง เลยรู้สึกแปลกๆ
 
ไม่อยากจบเลย คิดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะทำอะไรดี เครียด  เง้ออออ
 
หลังๆเป็นโรคนอนไม่หลับ พอยิ่งไม่หลับก็ยิ่งเครียดว่าทำไมไม่หลับ เราเป็นอะไรทำไมถึงนอนไม่ได้
 
แต่ช่วงนี้ก็ดีขึ้นแล้ว หลับได้มากขึ้น จริงๆพอสังเกตดูก็จะรู้เลยว่า ช่วงไหนจะสอบ ก็จะเครียดมาก แล้วก็เริ่มนอนไม่หลับ
 
แต่ที่แปลกใจคือ ทำไมแต่ก่อนเราไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย เราเครียดเกินไปรึปล่าว เราเครียดกว่าก่อนขนาดไหนเนี่ยถึงกับนอนไม่หลับ ไม่เข้าใจ
 
อยากให้ชีวิตกลับมามีความสุขอีกครั้ง รู้สึกเหมือนไม่ค่อยมีความสุขยังไงชอบกล  เฮ้อ
 
ถ้าหางานทำได้คงจะดีขึ้นมั้ง กลัวไม่มีงานทำ ถ้าได้ก็กลัวได้ที่ไม่ดี ไม่อยากทำ
 
ถ้าหางานไม่ได้ พ่อแม่คงเสียใจว่าทำไมเลี้ยงลูกมาไม่ดี กดดันโว้ยยยยย
 
แค่ว่าเราไม่อยากทำงานเป็นล่ามหรือนักแปลเลย เราจะทำอะไรดี สงสัยว่าเราเป็นคนไม่ชอบทำอะไร ไม่มีอะไรที่จะชอบทำเลยอ่ะ นอกจากเรื่องไร้สาระ
 
ทำยังไงให้ตัวเองชอบเรื่องมีสาระดีเนี่ย
 
อยากให้เพื่อนๆกลับมาไทยเร็วๆจะได้ไปเที่ยวเล่นกันเหมือนเดิม
 
# อัพ สเปสทีก็มีแต่อะไรไม่รุ้ เหอๆ คราวหลังจะอัพตอนขำๆดีกว่า (แต่ทำไงได้ก็ตอนนี้มันไม่ขำ -*-)
 
 
 
 
31 December

Happy New Year

ไม่ได้เขียนนานมาก วันนี้ส่งท้ายปีเก่าแล้วเลยมาอัพซะหน่อย

 
Hapy New Year นะทุกคน ขอให้มีความสุขมากๆนะในวันปีใหม่และปี2008

 

ปีใหม่ปีนี้ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษเลยอ่ะ

 

เมื่อวานญาติมากินเลี้ยงที่บ้าน กว่าจะกลับเกือบเที่ยงคืนทำเอาเราเหนื่อยเลย

 

วันนี้อยู่บ้านคนเดียว พ่อกับแม่ไปบ้านญาติ น้องไปบ้านเพื่อน เราอยู่บ้านทำสารคดี(ทั้งวันทำได้หน้ากว่า) เหอๆ

 

วันนี้กลับไปอ่านไดในสตอรี่ไทยเล่นดู พออ่านแล้วรู้สึกว่าตัวเองลืมอะไรไปเยอะมากๆ เลยทำให้วันนี้รุ้สึกอยากจะเขียนไดขึ้นมาอีก เพราะขี้ลืมอย่างเราถ้าไม่เขียนเอาไว้เดี๋ยวจะลืมทุกอย่างไปซะหมด 55+

 

พรุ่งนี้ยังหยุดอีกวันหวังว่างานสารคดีเราจะเสร็จนะ แงๆ ไม่เสร็จได้ไงส่งมะรืนแล้ว เหอๆ

 

ไม่รุ้จะเขียนอะไร จบดีกว่า มีเรื่องมากมายแต่นึกไม่ออก

 

บ๊ายบาย ขอให้โชคดีกันถ้วนหน้า

 

ปล.ทำไมสเปสเรามันแฮ้งค์ได้ตลอดกาลจิงๆ นี่ต้องมาพิมพ์ในเวิร์ดแทน - -“

ปล.2 ตั้งหน้าตั้งตารอปิดกีลามหาลัย 55+ จะได้พักซะที

 

7 October

โรงพยาบาล

ก่อนไปรพ.ก็ตื่นแต่เช้า ประมาณ6โมง เพื่อ กินค่ะ เหอๆ เนื่องจากหมอให้งดอาหารตั้งแต่7โมง เพราะฉะนั้นเราก็ต้องกิน กิน และกิน กินจนถึง6.59 กินจดวินาทีสุดท้ายจิงๆ แทบอ้วก เหอๆ

 

แล้วก็เดินทางไปรพ. อยู่แถวสุขุมวิท หมอนัดผ่าบ่ายโมง แต่ให้ไปถึง10โมง แต่เนื่องจากเราและครอบครับนั้นเป็นคนไทย จึงไปถึง10.15(เลทเล็กน้อยเพื่อแสดงเชื้อชาติ) 55+

 

ไปถึงก็ไปรับบัตรติดข้อมือ ดูฮิโซดี เพราะมีรูปเราที่ถ่ายไปเมื่ออาทิตย์ก่อนติดอยู่ด้วย (ไม่น่าเชื่อว่าถ่ายออกมาดูดีกว่าพวกรูปนร.อีก 55+) รับบัตรเสร็จก็ไปยังห้องพัก ห้อง1093 (ชั้น10ห้อง93นั่นเอง) แล้วก็ไปรอๆๆๆ ระหว่างนั้นก็ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสำหรับผ่าตัดล่ะมั้ง ตอนได้ยินพี่พยายบาลพูดก็แอบอึ้งเพราะต้องถอดหมด (รวมชุดชั้นใน ง่า ) แล้วก็มีพยาบาลมาเจาะเอาเข็มพลาสติกใส่เอาไว้ที่แขน สำหรับให้น้ำเกลือและให้ยาสลบ โอ้ว แต่เนื่องด้วยความสวยหรืออะไรมิทราบ พี่พยาบาลเจาะไปรูแรก หาเส้นเลือดที่เข้ากับเข็มไม่ได้ เพราะเข็มใหญ่กว่าเส้น(จะดีเหรอ) แต่อนิจจาหมอบอกให้ใช้เข็มไซท์นี้ จึงต้องเจาะรูที่สองเพื่อหาเส้นเลือดกันต่อไปอย่างสนุกสนาน (แต่เรากลัวมาก แงๆๆ)

 

ราวๆ12.15 ก็มีรถเข็นมารับไปห้องเตรียมผ่าตัด ระหว่างรอก็ว่างจัดเลยเงี่ยหูฟังพี่พยาบาลเว้าภาษาประกิดกับคนไข้ห้องข้างๆ(จิงๆไม่ได้เป็นห้องแต่เป็นม่านรูด - -” ) มีใจความว่า #%^&*#%  (ซึ่งหมายถึงเรามิอาจเข้าใจได้ เหอๆ) จิงก็พอฟังออกบ้างอ่ะแหละ พอใกล้ถึงเวลาก็มีคนมาเข็นรถไปห้องผ่าตัด เราซึ่งเคยผ่าตัดมาแล้วสองครั้งก็ไม่ถึงกับตื่นเต้นมาก แต่ว่าพอเค้าเข็นรถเข้าไปในห้องผ่าตัด เห็นแล้วก็แอบหลอนๆนิดนึง (แต่ไม่เป็นไรมีพี่พยาบาลคนสวยอยู่ข้างๆ กิ๊วๆ ) แล้วพยาบาลถามว่ามีอะไรจะพูดกะหมอมั้ย ก็เลยบอกไปว่า เห็นหน้าหมอแล้วตื่นเต้นเลยอ๊ะ 55+ แล้วก็บอกว่าไงก็ให้แน่ใจก่อนนะว่าสลบไปแล้วจึงค่อยลงมือผ่าตัด เหอๆ อันนี้กลัวจิงนะฮ้า

 

ตื่นมาอีกทีก็3โมงได้มั้ง พากลับมาห้อง แล้วก็นอนต่อเพราะยังเบลอๆอยู่ ตื่นมาอีกทีราวๆหกโมง คุยโทรสับกับเพื่อแปปนึงก็กินข้าวเย็น หิวโซมานานเลยซัดซะเต็มที่ อร่อยเหมือนกัน แล้วก็ลงมืออ่านนิยาย (ที่ซื้อเตรียมไว้เมื่อวันเสาร์) อ่านไปเปิดทีวีไปฟังเพลงไป ลัลล้า ราวๆ2ทุ่ม เปิดเอนเอชเคดูโชเนน โอ้ว รายการที่ไม่ได้ดูมาแรมปี ไม่คิดเลยว่าจะได้กลับมาดูอีกทีตอนอยู่รพ. ทักกี้ก็หล่อตามเคย กรี๊ดๆๆ แต่ไม่ยักกะเห็นคาเมะจังของเราเลยอ่า แล้วก็อ่านนิยายต่อไปดู ละครไปด้วย (ช่อง3 มาเฟียที่รัก ต่อด้วย ช่อง7 อะไรไม่รุ้ที่อ้ำเล่น) ละครจบก็กลับมาอ่านนิยายอย่างจริงจัง จริงจังขนาดไหน ไม่หลับไม่นอนอ่านถึงตีสองงงงงงง เหอๆ ทำตัวเหมือนอยู่บ้านมากๆ อ่านจบเล่มก็นอน

 

ตื่นมาตอนเช้า7โมงด้วยความหิวโซเลยกินขนมของแม่ แล้วก็ต่อด้วยโจ๊กหมู รสชาติพอใช้ได้ แล้วก็ว่างจัดเลยเอาการ์ตูนมาอ่านจนจบเล่ม เฮ้อ วันนี้ชักจะเบื่อเลยให้พ่อแม่รีบๆจัดการค่าใช้จ่าย แต่กว่าจาเสร็จปาไป11โมงกว่าเลย (ค่าใช้จ่ายถูกกว่าที่ประเมิณราคาไว้ตอนแรกเกือบสองหมื่นถือว่าโชคดีจิงๆ ) ไม่งั้นป๊าอ้วนบ่นแน่ๆ

 

ออกจากรพ.บาลโดยบุรษพยาบาลท่านนึงเอารถเข็นมารับ จิงๆเราเดินเองได้ แต่ก็เห็นเค้ามารับแล้วเลยต้องสวมบทคนไข้อาการสาหัสไปเล่นๆ (จิงๆไม่ได้ทำอะไรหรอก นั่งเฉยๆ) เสร็จแล้วก็จากลับบ้าน ป๊าอ้วนดันจะแวะห้างอีก ก็เลยต้องไปกินข้าวห้างต่อ อะไรกานเนี่ย มีที่ไหนผ่าตัดเสร็จไปห้างเลย เหอๆ รู้สึกว่าอะไรจะทรหดป่านน้าน

แล้วก็กลับมาบ้านอย่างปลอดภัย  หมดสิ้นซะทีกับประสบการณ์การผ่าตัดครั้งที่สาม - -”

 

ปล.ในรพ.มีแขกตัวดำๆ เยอะเจิงๆ น่ากัวห่ะ

 

13 September

เบลอ

เมื่อกี้กลับมาบ้าน มีเรื่องเบลอๆ อย่างไม่น่าเชื่อเกิดขึ้น
 
กลับมาถึงบ้านบ่าย3
 
นอนท่องบทโชฮิงอยู่ปลายเตียง
 
ไปๆมาๆหลับ
 
ตื่นมา5โมง40 พร้อมกับความเบลอ
 
และ ความช็อคสุดขีด ด้วยนึกว่าหลับตื่นมาอีกที ตี5.40
 
ความคิดในตอนนั้นคือ
 
 " เฮ้ย ตื่นสายไป10กว่านาทีแล้ว"
 
" ชิบหายแล้ว บทพูดโชฮินตูทำไงดีฟระ"
 
" เอาวะรีบไปอาบน้ำก่อนดีกว่า เดี๋ยวค่อยท่องตอนเช้า คงทัน"
 
แล้วก็นึกว่าตัวเองหลับเพลินลืมตั้งมือถือปลุก
 
ก็เดินไปหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋าถือ
 
เดินเอาไปเสียบแท่นชาร์ต
 
แล้วเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว
 
เปิดประตูห้องแล้วจะไปอาบน้ำ
 
แล้วก็ เอ๊ะ ทำไมตี5มันสว่างจังวะ
 
แล้วก็เริ่มจำอะไรได้ลางๆว่า
 
นี่มันยังตอนเย็นอยู่หนิ
 
เพราะเรายังไม่ได้กินข้าวเย็นเมื่อวานเลย
 
เออแฮะ คนเรามันเบลอได้ขนาดนี้ รู้สึกโล่งใจมาก
 
ก็เลยเดินกลับเข้าห้องต่อ
 
เพื่อนอน (รอบสอง)
 
ตื่นอีกที6โมงครึ่ง พร้อมกับความฝันที่เกือบนึกว่าเป็นจริง  - -"
 
ไหวมั้ยเนี่ย แล้วโชฮินก็ยังจำไม่ได้  หนังสือก็ไม่ได้อ่านซักตัว เหอๆ
 
ไปละ ไปท่องโชฮินต่อ
 
บับบาย หลับฝันดี อย่าตื่นมาแล้วเป็นแบบเราล่ะ 55+
 
 
 
25 August

เที่ยว

ช่วงนี้งานเยอะมากอ่า
 
เซงๆไงไม่รู้ ไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวละ
 
แต่อาทิตย์ที่แล้ว หยุด4วันเที่ยวคุ้มมาก เที่ยวทุกวัน 55+
 
วันศุกร์ ไปสยามตอนเย็น ไปดูคอนเสิตชิน แต่ชินไม่มากลายเป็นเจเคนไอซ์ อย่างงง
 
วันเสาร์ เพื่อนรุ่นน้องคนญี่ป่น รู้จักกันตอนเรียนม.ปลาย โทรมาหาชวนไปเที่ยว
 
ก็เลยไปสยามอีกแล้ว นัดเจอที่อิเซตัน แล้วก็เดินไปตึกใบหยก ไกลโคตรๆ ต้องเดินไปหาเพื่อนเค้าที่โรงแรม
 
แล้วก็เดินจากใบหยก มาสยาม โกลโคตรๆๆ ขาลาก เหนื่อยสุดๆ
 
แรกๆก็คุยแต่กับเพื่อนตัวเอง หลังๆเมาส์แตก คุยหมดเลย มีเด็กแพทย์มาเดินด้วยกันอีก4คน
 
สนุกมากๆ พาคนญี่ป่นทัวร์พารากอน ส่วนใหญ่เวลาหมดไปกับทัวร์กินชั้นซุปเปอร์
 
แล้วก็ไปงานนาฬิกา จบด้วยกินข้าวตรงฟาสฟูตส์ อยู่จนถึง2ทุ่มครึ่งพ่อก็มารับ
 
วันอาทิตย์ ไปสยามทำโรลเพย์กับพิ้งค์ ต่อด้วยงานคอส และกลับมากินเลี้ยงห้องตอนม.6
 
กลับบ้าน5ทุ่ม 55+ สนุกมากๆอีกเหมือนกัน
 
วันจันทร์ ออกไปสยามตอนเย็น ไปซื้อของขวัญวันเกิดเพื่อน และไปกินเลี้ยงวันเกิด
 
มานก็พาไปร้านแบบผู้ใหญ่ (พาไปดริ๊งนั่นเอง 55+)
 
แต่คออ่อนๆอย่างเรากินไปไม่เท่าไหร่ก็ขอบาย เพราะมึนมากแล้ว
 
ขืนต่ออีกหน่อย เดี๋ยวเดินไม่ตรงทางจะยุ่ง เหอๆ กลับบ้าน 3ทุ่มได้มั้ง หนุกหนานเช่นเคย
 
ได้กินค็อกเทล 4 แบบ กับเบียร์1อึก เพราะเบียร์กินไม่ไหวแล้ว 55+
 
ส่วนอาทิตย์นี้ไม่มีโปรแกรมเที่ยวเพราะ การบ้านเยอะสุดๆ บางงานค้างมาจากอาทิตย์ก่อน ไหวมั้ยเนี่ย
 
แต่เมื่อวานไปดูละครนิเทดมา สนุกดี ฮาๆ ฉากน่ารักดีชอบ
 
วันนี้ก็เริ่มทำการบ้าน วันเกิดน้องด้วย เดี๋ยวพรุ่งนี้ญาติพาไปเลี้ยง 55+
 
เรื่องกินนี่ไม่เคยปฏิเสธ
 
มีเรื่องตลกอยู่อย่างนึง เกี่ยวกับป๊าอ้วนของเราเอง
 
ป๊าหยิบซุปไข่มากิน ตอนเราไม่อยู่ พอเจอเราเลยบอกว่า
 
ป๊าเกือบแย่ กินขนมของออม เค็มปี๋เลย ไอ้เราก็งง ที่แท้ป๊ากินไปแบบไม่ได้ผสมน้ำ 5555+
 
แบบขำกร้ากก ป๊าไม่รู้กินไปหมดทั้งชิ้น 5555555555555555555 บอกว่ากินเสร็จต้องรีบหาน้ำชามากินตามเลย
 
ไม่รู้ทนกินไปทำไม ป๊าบอกเห็นมันจะหมดอายุเลยเอามากิน เหอๆ ไหวมั้ยเนี่ยป๊าอ้วน ขำว้อยยย
 
ไปแระ  ไปถอดเทปชมจังก่อน
 
ปล. มีลางว่าจะอ่านหนังสือไม่ทันแหงๆ ทำไงดี ง่า
 
 
12 August

Happy Mother's Day & Happy Birthday to Chin

 สุขสันต์วันแม่นะคะ
 
แล้วก็สุขสันต์วันเกิดชินด้วย
 
หยุดสามวันเราก็เที่ยวอย่างเดียว 55+ มีความสุข
 
วันเสาร์ไปเซนทรัลลาดพร้าว ดูคอนวันแม่ ชินกับเจเคนไอซ์มา
 
วันอาทิตย์ให้ดอกมะลิแม่ แล้วก็ไปดูคอนที่เซนเตอร์พอยซ์อีก ชินมา เหอๆ
 
วันแม่ไม่ได้อยู่กะแม่อ่ะ แต่ว่าวันนี้เราจะไปเดินห้างกันทั้งครอบครัว เพราะทุกคนว่างงงงง อิอิ
 
เมื่อวันเสาร์ไปดูคอนเสิตวันแม่ เลยได้เจอแม่ๆของเด็กจีทุกคนเลย เค้าให้ขึ้นไปบนเวที
 
แล้วให้ทั้ง4คนเอาพวงมาลัยไปไหว้แม่ด้วย น่ารักมากๆ
 
เวทีก็ใกล้ เห็นชัดสุดๆ
 
เจอพ่อ แม่ ยายของเคนด้วย มากันครบเซตเลย ขาดแต่น้องสาว คิดถึงมิสะจังแฮะ
 
พ่อ แม่แล้วก็โซฟี่น้องชินก็มา น่ารักจิงๆ น้องโซฟี่แต่งตัวน่ารักมาก
 
วันนั้นเราก็พกของขวัญไปให้ชินด้วย แต่ ไม่ได้ให้ 55 ไม่กล้า บ้าป่ะ
 
ส่วนเมื่อวานวันอาทิตย์ตอนเช้าเอาดอกมะลิไปให้แม่ แล้วตอนบ่ายก็ออกไปดูคอนอีก น้องไปเรียนพิเศษ พ่อกับแม่ไปเยี่ยมญาติ
 
แบบต่างคนต่างไปมากอ่ะ  เราก็ดูคอนเสิต ยืนรอตั้งแต่บ่ายสามกว่าชินจะเล่นก็ห้าหกโมงได้ ดูเสร็จก็มีมะลิเล่นต่อ เลยยืนดูยันทุ่มกว่า
 
ดูจบเค้าแจกเทียนให้ทำพิธีจุดเทียนชัยแด่สมเด็จราชินี ก็เลยเอากะเค้าด้วย
 
ไปๆมาๆ พ่อกับแม่ไปเดินพารากอนเสร็จพอดีเลยได้ทำพิธีด้วยกันเลย
 
สรุปวันอาทิตย์ก็ไม่ได้ให้ของขวัญชินอีกแล้ว
 
ไม่กล้าให้ เลยฝากไว้ที่พี่แก๊ปกับพี่ตาว ไว้ให้พร้อมกันกับของพี่เค้า เหอๆ ไหวมั้ยเนี่ย
 
วันนั้นก็ได้เห็นชินหอมแก้มแม่อีกแระ น่ารักกันจิงๆ แม่ชินตลกดี
 
เที่ยวเสร็จกลับบ้าน เล่นเนต นอน การบ้านไม่ได้แตะ ทำไงดีละเนี่ย
 
วันนี้ก็ไปเที่ยวด้วย ตายแน่ เหอๆ สงสัยต้องไปลอกพรุ่งนี้แหง เข้าอีหรอบเดิมทุกทีอ่ะ - - "
 
ไปแระ มาอัพก็มีแต่เรื่องดารา 55+
 
ปล.รักแม่ จุ๊ฟๆ
ปล.2 วันศุกร์ชินมีคอนเสิตอีกแระ ต้องดูๆ 55+ รับสมัครคนไปดูเป็นเพื่อนอยู่นะ เป็นงานคุณธรรมนำไทยอะไรซักอย่าง ชื่อตลกชะมัด ที่พารากอนอ่ะ
ปล.3วันนี้จะไปกินซุคิชิ อยากกินมากกกกกกกกกกกก
28 July

แจ๊คของออม

โอ๊ย เมื่อกี้ดูเอเอฟ ทำไมแจ๊คต้องออกด้วยเนี่ยยยยยย
 
ก็รู้นะว่าแจ๊คร้องไม่ค่อยดี แต่แบบทำใจไม่ได้ ไม่อยากให้ออกง่า
 
ออกไปแล้วเราจะดูใครล่ะทีนี้ เซงเลย
 
วีคนี้ไม่คิดว่าแจ๊คจะออกเลยจิงๆ เห็นคะแนนสูงมากๆ  วีคอื่นเรายังเตรียมใจไว้บ้าง
 
แต่วีคนี้คะแนนมันลอยลำจิงๆ ออกได้ไงฟระ เคือง (เคืองเพื่ออ ตัวเองไมได้โหวดกะเค้าอะนะ เหอๆ)
 
อยากบ่นยาวๆ แต่พูดไม่ออก เหอๆ บ่นเรื่องสอบแทนละกัน 55+
 
สอบมา5วันแล้ว เหนื่อยสุดๆ ญี่ปุ่นทุกวิชา บ้าได้อีก อ่านหนังสือกันหัวบาน
 
แล้วยังไม่เสร็จด้วย อาทิตย์หน้าสอบอีก2วัน
 
มีพรีเซ้นท์อีก เอาเข้าไป
 
เลยอดไปดูงานคอสพรุ่งนี้เลยอ่ะ ไม่กล้าไปกลัวอ่านหนังสือไม่ทัน เพราะวันจันทร์ก็ไปดูหนังอีก
 
แล้วที่สอบๆมา ไม่เห็นจะทำได้ซักกะวิชาอ่ะ
 
แถมยังมีลืมทำข้อสอบด้วย อันนี้แย่มากๆ ไม่กล้าบอกป๊า เดี๋ยวโดนด่า เหอๆ ทุเรศได้อีก
 
ลืมทำข้อแอ๊บแบ้วเนี่ย คิดไม่ออกว่าจะเอาศาสตร์ไหนดี เลยกะว่าจะมาทำทีหลัง
 
ปรากฎลืมทำซะงั้นอ่ะ เวงกำ
 
อยากสอบเสร็จเร็วๆ เบื่อแล้ว อยากพัก อยากอ่านนิยายด้วย เล็งไว้ตั้งสามเรื่อง
 
เมื่อวานไปเดินดูกระเป๋ามา ไม่เห็นจะมีสวยเลย เซง
 
แต่ดันเจอชุดน่ารัก สุดๆอ่ะ แต่ราคาแบบทั้งชุดสามพันกว่า เซงอีกรอบ
 
ไม่อยากซื้อเดี๋ยวอดซื้อกระเป๋า  อีชุดนี่ก็แพงจิง ลด50เปอเซนต์แล้วยังเจือกแพง เหอๆ
 
แล้วก็ซื้อดินสอแอล ยางลบมุจิ แล้วก็บลีช27มา (ยังไม่ได้อ่านเลย)
 
แล้ววันนี้ก็ผ่านไปโดยที่อ่านหนังสือไปไม่ถึง2ชั่วโมง เหอๆ
 
ไปดีกว่า ขอตัวไ ปทำใจ แงๆๆ
 
ปล.คิดถึงแจ๊คคคคคค
ปล.2อยากได้ชุดนั้นนนนนนนน
 
 
第 1 張 / 共 22 張